شیمی آموز ( اخبار و مقالات روز شیمی )

ویژگیهای عملکردی برگهای صنوبر و واکنش ریشه های ریز به آلودگی ازن تحت افزودن نیتروژن خاک (بخش سوم)

بخش اول و دوم این موضوع را در وبلاگ ما دنبال نمایید.

2. نتایج

2.1 زیست توده

هر دو زیست توده نسبی برگها و ریشههای ریز در ابتدا با AOT40 در تمام سطوح N مورد آزمایش کاهش یافت ، بدون تفاوت معنی داری در مقدار شیب بین این چهار سطح N (P> 0.05 ، ANCOVA). کاهش خطی در زیست توده برگ (.20.2)) و زیست توده ریشه ریز (.6 0.6)) در μmol/(mol • hr) AOT40 برای همه تیمارهای N مورد آزمایش مشاهده شد .
تجربه چندین ساله در تهیه و توزیع مواد شیمیایی و تمایل مشتریان عزیز برای خریدهای غیرحضوری واینترنتی، تیم اُشیم را ترغیب کرد که سایت جامع ای با هدف تامین کلیه نیازهای مواد شیمیایی صنعتی، آزمایشگاهی و همچنین تجهیزات شیمیایی راه¬ اندازی کنیم.

2.2 صفات بیوشیمیایی

نوع بافت (برگ در مقابل ریشه های ریز) با تنوع بیوشیمیایی بیشتری نسبت به افزایش سطح O3 یا افزودن N همراه بود. تجزیه و تحلیل مقیاس بندی چند بعدی غیر متریک نشان داد که صفات بیوشیمیایی بدون توجه به تیمارهای O3 یا N در یک نوع بافت معین با هم ترکیب شده اند ، در حالی که خوشه های مربوط به برگها و نمونه های ریشه ریز به وضوح از یکدیگر متمایز هستند. تجزیه و تحلیل چند متغیره غیر پارامتری (ANOSIM) تأیید کرد که ترکیب بیوشیمیایی برگها به طور معنی داری با ریشه های ریز متفاوت است (933 /0 = R ، 001 /0 = P) و تفاوتهای معنی داری در ترکیب بیوشیمیایی برگها وجود دارد. به عنوان تابعی از شرایط درمان O3 و N (R = 0.46 ، P = 0.001) ، و همین امر در مورد ریشه های ریز صادق است (R = 0.36 ، P = 0.001). تفاوت صفات بین تیمارهای ریشه ریز نسبت به نمونه های برگ کمتر هماهنگ بود ، همانطور که درجه پایین تنوع آن توسط دو جزء اصلی اولیه هنگام انجام تجزیه و تحلیل مولفه اصلی همه صفات ریشه ریز مشخص شد. این امر با همبستگی زوجی کمتر معنی داری که در بین صفات ریز ریز در مقایسه با صفات برگ مشاهده شد ، بیشتر تأیید شد. ما دریافتیم که بیشتر صفات پیش بینی برگ یا ریشه های ریز با یکدیگر ارتباط ندارند. برگها به طور قابل توجهی غلظت C و N و نسبت N: P نسبت به نمونههای ریشه ریز را نشان می دهند. برگها قند محلول و TNC بالاتری نسبت به ریشه های ریز نشان می دهند ، در حالی که ریشه های ریز حاوی P ، لیگنین ، CT ها و C: N و لیگنین: N نسبت به برگها بیشتر است.

2.3 تاثیرات O3 و نیتروژن

O3 بالا اثرات کلی قابل توجهی روی تمام صفات بیوشیمیایی نسبت به غلظت N داشت ، اگرچه تأثیرات نسبتاً کمی برای نسبت C: N (056 /0 = P) و تأثیرات در بافت ها متفاوت بود. سطوح بالاتر O3 عموماً با غلظت C بالاتر ، نسبت N: P و C: P در برگها همراه بود ، در حالی که کاهش ریشههای ریز مشاهده شد (شکل 3 و ضمیمه A شکل S2 ، جدول 2). غلظت فسفر در برگها و ریشههای ریز پاسخهای منفی و مثبت را در افزایش سطح O3 نشان داد (شکل 3). ثبات ترین نتیجه این بود که غلظت لیگنین و لیگنین افزایش می یابد: ریشه های N در برگ ها نسبت به ریشه های ریز بیشتر نمایان بود (بافت × O 3: P <0.05 ،O3 )بالاتر عموماً با کاهش قند محلول ، نشاسته و سطح TNC در برگها همراه بود، در حالی که چنین اثری در ریشه های ریز مشاهده نشد (05/0> P،). به طور کلی ، افزودن N با کاهش غلظت C و مقادیر نسبت C: N و افزایش غلظت N و نسبت N: P در برگها همراه بود، همانطور که توسط اثرات اصلی قابل توجه نشان داده شد. علاوه بر این متغیرها (همه P <0.001 ، )، در حالی که چنین تغییراتی در ریشه های ریز مشاهده نشده است. افزودن N به طور قابل توجهی غلظت محلول و TNC در ریشه های ریز را کاهش می دهد ، در حالی که چنین تاثیری در برگها مشاهده نشد. هر دو غلظت P و برگ ریشه ریز پاسخ منفی به افزودن N نشان دادند ، در حالی که افزودن N روی نشاسته ، لیگنین ، CT ، نسبت C: P یا نسبت لیگنین: N در برگ یا ریشه ریز تأثیر معنی داری نداشت. نمونه ها تداخلات بافتی × O 3 × N برای نسبتهای C ، P ، C: N ، N: P و C: P مشاهده شد .
https://www.sciencedirect.com/

2.4 روابط بین صفات بیوشیمیایی و AOT40

ما هنگام مقایسه روابط بین صفات بیوشیمیایی و متریک AOT40 در برگ (شکل 6) و نمونه های ریشه ریز (شکل 7) ، الگوهای واکنش متمایزی را مشاهده کردیم. در نمونه های برگ ، سطح N و P به طور خطی کاهش یافت در حالی که سطح C به طور خطی با AOT40 در تمام سطوح N مورد آزمایش افزایش یافت ، بدون تفاوت معنی داری در مقادیر شیب بین این چهار سطح N (P> 0.05 ، ANCOVA ، شکل . 6 هکتار) افزایش خطی نسبت C: N ( + 0.2٪) ، نسبت N: P (0.1٪ +) و نسبت C: P (0.7٪ +) در μmol/(mol • h) AOT40 نیز برای همه تیمارهای N مورد آزمایش مشاهده شد. (شکل 6 d-f) ، با افزایش شیب در غلظت های N بالا برای نسبت C: N (0.1٪ + برای N100 ، + 0.5٪ برای N200 ؛ شکل 6 d) و نسبت C: P ( + 0.8٪ برای N100 ، + 1.5٪ برای N200 ؛ شکل 6 f). کاهش نسبی 0.9٪ در نشاسته و 0.5٪ در TNC و افزایش 0.8٪ در لیگنین و 1.0٪ در لیگنین: N در μmol/(mol • hr) AOT40 برای همه تیمارهای N ، بدون تفاوت معنی داری یافت شد. در بین این شیب ها (P> 0.05 ، ANCOVA ، شکل 6 ساعت - k). با افزایش غلظت O3 ، مقادیر CT نسبی و قند محلول در ابتدا قبل از آنکه به ترتیب در مقادیر آستانه 27 و 23 میکرومول/(mol • hr) کاهش یابد ، افزایش یافت (شکل 6 گرم ، لیتر). در مقابل ، هیچ رابطه معنی داری بین اکثر صفات بیوشیمیایی و AOT40 برای همه تیمارهای N در نمونه های ریشه ریز وجود نداشت ، از جمله عدم وجود یافته های قابل توجه در رابطه با نسبت C ، N ، C: N ، قند محلول ، نشاسته ، سطح TNC و CT (همه P> 0.05 ؛ شکل 7 a ، b ، d ، gi و l). برای درمان N200 ، کاهش خطی 0.9 in در C و 0.5 in در CT ها در μmol/(mol • hr) AOT40 تشخیص داده شد (شکل 7 a ، l). علاوه بر این ، کاهش خطی قابل توجهی در N: P (-0.0٪) و C: P (-0.9٪) و افزایش لیگنین (0.3٪ +) و لیگنین: N (0.3٪ +) در میکرومول/(مول) h) از AOT40 در ریشه های ریز برای تمام تیمارهای N تشخیص داده شد ، بدون تفاوت معنی داری بین ارزش شیب برای این چهار سطح N (P> 0.05 ، ANCOVA ، شکل 7 e ، f ، j ، k).

ویژگیهای عملکردی برگهای صنوبر و واکنش ریشه های ریز به آلودگی ازن تحت افزودن نیتروژن خاک (بخش سوم)

بخش اول و دوم این موضوع را در وبلاگ ما دنبال نمایید.

2. نتایج

2.1 زیست توده

هر دو زیست توده نسبی برگها و ریشههای ریز در ابتدا با AOT40 در تمام سطوح N مورد آزمایش کاهش یافت ، بدون تفاوت معنی داری در مقدار شیب بین این چهار سطح N (P> 0.05 ، ANCOVA). کاهش خطی در زیست توده برگ (.20.2)) و زیست توده ریشه ریز (.6 0.6)) در μmol/(mol • hr) AOT40 برای همه تیمارهای N مورد آزمایش مشاهده شد .
تجربه چندین ساله در تهیه و توزیع مواد شیمیایی و تمایل مشتریان عزیز برای خریدهای غیرحضوری واینترنتی، تیم اُشیم را ترغیب کرد که سایت جامع ای با هدف تامین کلیه نیازهای مواد شیمیایی صنعتی، آزمایشگاهی و همچنین تجهیزات شیمیایی راه¬ اندازی کنیم.

2.2 صفات بیوشیمیایی

نوع بافت (برگ در مقابل ریشه های ریز) با تنوع بیوشیمیایی بیشتری نسبت به افزایش سطح O3 یا افزودن N همراه بود. تجزیه و تحلیل مقیاس بندی چند بعدی غیر متریک نشان داد که صفات بیوشیمیایی بدون توجه به تیمارهای O3 یا N در یک نوع بافت معین با هم ترکیب شده اند ، در حالی که خوشه های مربوط به برگها و نمونه های ریشه ریز به وضوح از یکدیگر متمایز هستند. تجزیه و تحلیل چند متغیره غیر پارامتری (ANOSIM) تأیید کرد که ترکیب بیوشیمیایی برگها به طور معنی داری با ریشه های ریز متفاوت است (933 /0 = R ، 001 /0 = P) و تفاوتهای معنی داری در ترکیب بیوشیمیایی برگها وجود دارد. به عنوان تابعی از شرایط درمان O3 و N (R = 0.46 ، P = 0.001) ، و همین امر در مورد ریشه های ریز صادق است (R = 0.36 ، P = 0.001). تفاوت صفات بین تیمارهای ریشه ریز نسبت به نمونه های برگ کمتر هماهنگ بود ، همانطور که درجه پایین تنوع آن توسط دو جزء اصلی اولیه هنگام انجام تجزیه و تحلیل مولفه اصلی همه صفات ریشه ریز مشخص شد. این امر با همبستگی زوجی کمتر معنی داری که در بین صفات ریز ریز در مقایسه با صفات برگ مشاهده شد ، بیشتر تأیید شد. ما دریافتیم که بیشتر صفات پیش بینی برگ یا ریشه های ریز با یکدیگر ارتباط ندارند. برگها به طور قابل توجهی غلظت C و N و نسبت N: P نسبت به نمونههای ریشه ریز را نشان می دهند. برگها قند محلول و TNC بالاتری نسبت به ریشه های ریز نشان می دهند ، در حالی که ریشه های ریز حاوی P ، لیگنین ، CT ها و C: N و لیگنین: N نسبت به برگها بیشتر است.

2.3 تاثیرات O3 و نیتروژن

O3 بالا اثرات کلی قابل توجهی روی تمام صفات بیوشیمیایی نسبت به غلظت N داشت ، اگرچه تأثیرات نسبتاً کمی برای نسبت C: N (056 /0 = P) و تأثیرات در بافت ها متفاوت بود. سطوح بالاتر O3 عموماً با غلظت C بالاتر ، نسبت N: P و C: P در برگها همراه بود ، در حالی که کاهش ریشههای ریز مشاهده شد (شکل 3 و ضمیمه A شکل S2 ، جدول 2). غلظت فسفر در برگها و ریشههای ریز پاسخهای منفی و مثبت را در افزایش سطح O3 نشان داد (شکل 3). ثبات ترین نتیجه این بود که غلظت لیگنین و لیگنین افزایش می یابد: ریشه های N در برگ ها نسبت به ریشه های ریز بیشتر نمایان بود (بافت × O 3: P <0.05 ،O3 )بالاتر عموماً با کاهش قند محلول ، نشاسته و سطح TNC در برگها همراه بود، در حالی که چنین اثری در ریشه های ریز مشاهده نشد (05/0> P،). به طور کلی ، افزودن N با کاهش غلظت C و مقادیر نسبت C: N و افزایش غلظت N و نسبت N: P در برگها همراه بود، همانطور که توسط اثرات اصلی قابل توجه نشان داده شد. علاوه بر این متغیرها (همه P <0.001 ، )، در حالی که چنین تغییراتی در ریشه های ریز مشاهده نشده است. افزودن N به طور قابل توجهی غلظت محلول و TNC در ریشه های ریز را کاهش می دهد ، در حالی که چنین تاثیری در برگها مشاهده نشد. هر دو غلظت P و برگ ریشه ریز پاسخ منفی به افزودن N نشان دادند ، در حالی که افزودن N روی نشاسته ، لیگنین ، CT ، نسبت C: P یا نسبت لیگنین: N در برگ یا ریشه ریز تأثیر معنی داری نداشت. نمونه ها تداخلات بافتی × O 3 × N برای نسبتهای C ، P ، C: N ، N: P و C: P مشاهده شد .
https://www.sciencedirect.com/

2.4 روابط بین صفات بیوشیمیایی و AOT40

ما هنگام مقایسه روابط بین صفات بیوشیمیایی و متریک AOT40 در برگ (شکل 6) و نمونه های ریشه ریز (شکل 7) ، الگوهای واکنش متمایزی را مشاهده کردیم. در نمونه های برگ ، سطح N و P به طور خطی کاهش یافت در حالی که سطح C به طور خطی با AOT40 در تمام سطوح N مورد آزمایش افزایش یافت ، بدون تفاوت معنی داری در مقادیر شیب بین این چهار سطح N (P> 0.05 ، ANCOVA ، شکل . 6 هکتار) افزایش خطی نسبت C: N ( + 0.2٪) ، نسبت N: P (0.1٪ +) و نسبت C: P (0.7٪ +) در μmol/(mol • h) AOT40 نیز برای همه تیمارهای N مورد آزمایش مشاهده شد. (شکل 6 d-f) ، با افزایش شیب در غلظت های N بالا برای نسبت C: N (0.1٪ + برای N100 ، + 0.5٪ برای N200 ؛ شکل 6 d) و نسبت C: P ( + 0.8٪ برای N100 ، + 1.5٪ برای N200 ؛ شکل 6 f). کاهش نسبی 0.9٪ در نشاسته و 0.5٪ در TNC و افزایش 0.8٪ در لیگنین و 1.0٪ در لیگنین: N در μmol/(mol • hr) AOT40 برای همه تیمارهای N ، بدون تفاوت معنی داری یافت شد. در بین این شیب ها (P> 0.05 ، ANCOVA ، شکل 6 ساعت - k). با افزایش غلظت O3 ، مقادیر CT نسبی و قند محلول در ابتدا قبل از آنکه به ترتیب در مقادیر آستانه 27 و 23 میکرومول/(mol • hr) کاهش یابد ، افزایش یافت (شکل 6 گرم ، لیتر). در مقابل ، هیچ رابطه معنی داری بین اکثر صفات بیوشیمیایی و AOT40 برای همه تیمارهای N در نمونه های ریشه ریز وجود نداشت ، از جمله عدم وجود یافته های قابل توجه در رابطه با نسبت C ، N ، C: N ، قند محلول ، نشاسته ، سطح TNC و CT (همه P> 0.05 ؛ شکل 7 a ، b ، d ، gi و l). برای درمان N200 ، کاهش خطی 0.9 in در C و 0.5 in در CT ها در μmol/(mol • hr) AOT40 تشخیص داده شد (شکل 7 a ، l). علاوه بر این ، کاهش خطی قابل توجهی در N: P (-0.0٪) و C: P (-0.9٪) و افزایش لیگنین (0.3٪ +) و لیگنین: N (0.3٪ +) در میکرومول/(مول) h) از AOT40 در ریشه های ریز برای تمام تیمارهای N تشخیص داده شد ، بدون تفاوت معنی داری بین ارزش شیب برای این چهار سطح N (P> 0.05 ، ANCOVA ، شکل 7 e ، f ، j ، k).